ضمير در « فيها » به دو آيه ياد شده برمىگردد . فى مقام البعث نحوه : ضمير « نحوه » به مسارعه يا استباق برمىگردد . الى ذلك : مشاراليه « ذلك » حكم عقل مىباشد . لما يترتّب على المادّة بنفسها : ضمير در « يترتب » به ماء موصوله به معناى « حسن » برگشته و در « بنفسها » به مادّه يعنى مسارعه و استباق برمىگردد . و لو لم يكن هناك امر بها : مشاراليه « هناك » نيكو بودن مسارعه و استباق بوده و ضمير در « بها » به مادّه يعنى مسارعة و استباق برمىگردد . كما هو الشّأن الخ : ضمير « هو » به ارشاد به حكم عقل برمىگردد . تتمّة : يعنى « هذه تتمّة » و كلمهء « تتمّه » به معناى كامل‌كننده بوده و مقصود تمام‌كنندهء مبحث تاسع يعنى فور و تراخى مىباشد . فهل قضيّة الامر : كلمهء « قضيّة » مبتدا و اضافه شده به « الامر » . الاتيان فورا ففورا : كلمهء « الاتيان » خبر مبتدا بوده و مقصور از « الاتيان » اتيان مأمور به مىباشد . بحيث لو عصى : ضمير در « عصى » به قرينهء مقام به مكلّف برمىگردد . لوجب عليه الاتيان به : ضمير در « عليه » به مكلّف و در « به » به امر يا مأمور به برمىگردد . اوّلا : يعنى « او لا يقتضى الاتيان فورا ففورا » . وجهان مبنيّان : كلمهء « وجهان » مبتدا براى خبر محذوف يعنى « فيه » كه ضميرش به « قضيّة الامر » برگشته بوده و كلمهء « مبنيان » صفت « وجهان » مىباشد . يعنى « ففيه وجهان مبنيّان الخ » . على هذا القول : يعنى قول به فوريّت . او تعدّده : ضمير در « تعدّده » به مطلوب برمىگردد . انّه لو قيل بدلالتها : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « بدلالتها » به صيغه